ویدئو: آیا نیاز به انگیزه، یا قصد انگیزه دادن دارید؟ حل معمای انگیزش.

 

دن پینک، تحلیل گر شغل به بررسی معمای ایجاد انگیزه پرداخته است. در این ویدئو او با حقیقتی  شروع می کند که اکثر دانشمندان علوم اجتماعی از آن آگاه بوده ولی بیشتر مدیران آن را نمی دانند: پاداش‌های سنتی همیشه آنقدر که ما فکر می‌کنیم مؤثر نیستند.روشنگری و داستان معمای انگیزش را از زبان خود او بشنوید.

     

آیا استفاده از این مطلب برای شما مفید بود؟

درباره نویسنده / مترجم

در بخش بلاگ، تلنت یاب به منظور توسعه مهارت های حرفه ای همراهان خود روزانه اقدام به گزینش و تهیه محتوا از بهترین منابع بین المللی مانند مجله و وب سایت دانشکده کسب و کار هاروارد (HBR)، فوربس، اینترپرنر، TED و ... می نماید.


سبک حل تعارض شما چیست؟ معرفی تست سنجش سبک حل تعارض توماس-کیلمن (TKI)

مدیریت منابع انسانی امروزه بدون در نظر گرفتن ارتباطات بین فردی، بین گروهی و بین سازمانی میسر نیست. توجه به این روابط و زیر نظر داشتن آفت های آن در هر سازمانی، با کاستن از تنش های غیرضروری، دستیابی به اهداف را تسهیل و تسریع می نماید. محصولات طبیعی روابط، تعارض ها هستند. تعارض زمانی رخ می دهد که خواسته ها و اهداف دو یا چند فرد/گروه در تناقض با یکدیگر قرار گیرد و امکان دستیابی کامل به آنها فراهم نباشد. در واقع هر دو طرف خواسته هایی دارند که برآورده شدن آنها در یک مسیر مشترک قرار نمی گیرد. چنین موقعیتی موقعیت تعارضی نامیده می شود و مدیریت آن در سازمان اهمیت بالایی دارد. 

آنچه در گام اول اهمیت دارد، آگاهی از سبک واکنش افراد مختلف به موقعیت تعارض است. نکته ی کلیدی این است که همه ی افراد به شیوه ای یکسان به تعارض پاسخ نمی دهند و شیوه های حل تعارض منحصر به فردی دارند. آگاهی از نوع واکنش خود به تعارض، می تواند به اتخاذ روش های موثر و متناسب با موقعیت کمک کند. همچنین مدیران می توانند با شناسایی سبک های حل تعارض کارکنان خود، در مدیریت تعارض موفق تر عمل کنند.

ابزار سنجش سبک حل تعارض توماس-کیلمن (TKI)، برای ارزیابی رفتار فرد در موقعیت تعارض طراحی شده است. این تست افراد را از سبک رویارویی خود با چنین موقعیت هایی آگاه می کند. در واقع این ابزار به بررسی تعارض های بین فردی می پردازد که بخش مهمی از تعارض های بین گروهی و سازمانی هستند و رصد کردن آنها برای بهینه نگاه داشتن سطح تعارض در سازمان ضروری است.

 نکته کلیدی این است که همه ی افراد به شیوه ای یکسان به تعارض پاسخ نمی دهند و شیوه های حل تعارض منحصر به فردی دارند   

در موقعیت تعارض می توان رفتار فرد را روی دو محور اصلی مشخص کرد:

  1. جراتمندی: میزانی که فرد برای رسیدن به اهداف خودش تلاش می کند.
  2. همکاری: میزانی که فرد برای تحقق اهداف طرف مقابل تلاش می کند.

این دو محور رفتاری می تواند در مشخص کردن 5 شیوه ی حل تعارض به ما کمک کند. این 5 سبک حل تعارض به شکل زیر نشان داده می شود:

رقابت (Competing)

رقابت حالتی قدرت گرا همراه با قاطعیت و عدم همیاری است. زمانی که فرد در حال رقابت است، به دنبال تحقق اهداف خود است که به قیمت هزینه دادن دیگران و استفاده از هر ابزار قدرت مناسب رساندن او به موقعیت دلخواهش تمام می شود.  این ها برخی تجلی های رقابت هستند: پافشاری برای احقاق حق خود، دفاع از جبهه ای که فرد فکر می کند درست است و یا در ساده ترین حالت تنها تلاش برای برنده شدن.

همکاری (collaborating)

همکاری هم قاطعانه و هم همیارانه است. زمانی که فرد در حال همکاری است، تلاش می کند تا در کنار فرد دیگر راه حلی را پیدا کند که به صورت کامل اهداف هر دو را محقق می کند. این شامل جستجو در یک مسئله است تا اهداف زیرین هر دو فرد شناسایی شوند تا بتوان گزینه ای را پیدا کرد که هر دو سری از هدف ها و مشکلات را محقق و حل کرد. همکاری بین دو نفر ممکن است در این حالات ظاهر شوند: به شکل بررسی یک مخالفت در جهت یادگیری از بینش های یکدیگر، توافق بر سر شرایطی که ممکن است در غیر این صورت آن ها را به رقابت بر سر منابع وادارد، و یا مواجهه با یک مشکل بین فردی و تلاش برای پیدا کردن راه حلی خلاقانه.

مصالحه (compromising)

مصالحه در هر دو بعد همیاری و قاطعیت متوسط است. هنگامی که فرد همسازی می کند، به دنبال یافتن راه حلی مقتضی و مورد قبول طرفین است که تا حدی هر دو طرف را راضی می کند. مصالحه در حد وسط رقابت و تطبیق است، که در آن تسلیم شدن کمتر از رقابت و بیشتر از سازش است. به همین شکل، این حالت با یک مسئله بی پرده تر از حالت اجتناب رو در رو می شود اما آن را به اندازه ی همکاری عمیق بررسی نمی کند. مصالحه ممکن است در این اشکال خود را نشان دهد: تقسیم ما به تفاوت، رد و بدل کردن امتیازات، و یا پیدا کردن سریع یک رویکرد مشترک.

     اجتناب (avoiding)

اجتناب عدم قاطعیت و عدم همیاری است. زمانی که فرد در حال اجتناب است، بلافاصله به دنبال تحقق اهداف خود یا فرد دیگر نیست. او تعارض را نادیده می گیرد. اجتناب ممکن است این گونه باشد: کنار کشیدن سیاسانه از یک مسئله، به تعویق انداختن یک مسئله تا زمانی بهتر، و یا در ساده ترین حالت کوتاه آمدن از موقعیتی که تهدید کننده است.

   سازش (accommodating)

سازش حالتی همراه با همیاری و عدم قاطعیت است، درست متضاد رقابت. هنگامی که فرد در حال سازش است، اهداف خود را نادیده می گیرد تا اهداف دیگری را محقق کند. در چنین حالتی عنصر از خود گذشتگی دیده می شود. سازش ممکن است این صورت ها را داشته باشد: شکلی از سخاوت و کمک به دیگران، اطاعت از دستور دیگری زمانی که ترجیح فرد بر عدم اطاعت است، و یا تسلیم شدن به دیدگاه دیگران.

همراهان تلنت یاب به صورت فردی و نیز واحدهای منابع انسانی به صورت سازمانی می توانند در بخش ابزار ارزیابی تلنت یاب به تست آنلاین TKI دسترسی پیدا کنند.

توجه: ابزار های ارزیابی و تست های روانشناسی موجود و نیز خروجی و تفسیر تفضیلی هر کدام از آن ها، توسط هسته پژوهشی روانشناسی صنعتی و سازمانی دانشگاه علامه طباطبائی تدوین گردیده است.

 

دیدگاه ها

نظر شما

درباره نویسنده / مترجم

در بخش بلاگ، تلنت یاب به منظور توسعه مهارت های حرفه ای همراهان خود روزانه اقدام به گزینش و تهیه محتوا از بهترین منابع بین المللی مانند مجله و وب سایت دانشکده کسب و کار هاروارد (HBR)، فوربس، اینترپرنر، TED و ... می نماید.


ویدئو: چگونه سخن بگوییم تا مردم علاقه مند به شنیدن بشوند؟

آیا تا بحال حس کرده اید که هیچ کس حاضر نیست به حرف های شما فکر کند؟ در این سخنرانی مفید، متخصص صدا جولین ترژر چگونگی داشتن یک مکالمه قوی را بوسیله تمرینات ساده صوتی نشان می دهد. این سخنرانی می تواند دنیای صدای شما را زیباتر کند.

دیدگاه ها

نظر شما

درباره نویسنده / مترجم

در بخش بلاگ، تلنت یاب به منظور توسعه مهارت های حرفه ای همراهان خود روزانه اقدام به گزینش و تهیه محتوا از بهترین منابع بین المللی مانند مجله و وب سایت دانشکده کسب و کار هاروارد (HBR)، فوربس، اینترپرنر، TED و ... می نماید.


چگونه تکنیک سوال پرسیدن را در خود تقویت کنیم؟

 

شاید به جرات بتوان گفت که جمع آوری اطلاعات از مهارت های اصلی در محیط کار محسوب می شود. چرا که ما بر اساس اطلاعات یاد می گیریم، قضاوت می کنیم و مسائل و چالش ها را  نیز مورد بررسی قرار می دهیم. با توجه به این که اطلاعات درست در تصمیم گیری ما نقش اساسی ایفا می کند، بنابراین هر چه اطلاعات ما کامل تر باشد، تصمیم گیری ما نیز دقیق تر خواهد بود.

اما مهم ترین ابزار برای جمع آوری اطلاعات چیست؟ این سوال ممکن است با پاسخ های متعددی همراه باشد، اما در اصل سوال پرسیدن یکی از ابزارهای اصلی برای جمع آوری داده و اطلاعات به شمار می رود. بدون پرسش از طرف مقابل خودمان، ایجاد روابط بین شخصی نیز ممکن نخواهد بود. در واقع برخی اوقات سوال پرسیدن پایه اصلی ارتباطات موفق است. ما هم از دیگران سوال می پرسیم و هم مورد سوال قرار می گیریم، زیرا ارتباطات بدون پرسش کامل نمی شود. زمینه های سوال نیز می تواند متفاوت باشد. جالب است بدانیم که بسیاری از سیاست مداران، خبرنگاران و حتی کارآفرینان موفق، پرسشگران موفقی نیز هستند و مهارت بالایی در این زمینه دارند. با توجه به این مقدمه و اهمیت این موضوع، در این مقاله سعی می کنیم  به مهارت های مربوط به پرسش سوال بپردازیم.

هر چند ماهیت سوال به صورت کلامی است، اما می توانیم به صورت غیر کلامی نیز سوال خود را مطرح کنیم. به عنوان مثال با ژست و میمیک های صورت یا زبان بدن ( ویدئوی: زبان بدن شما هویت شما را شکل می دهد! پیشنهاد می شود) تایید کردن موضوعی را از فردی بپرسیم. البته بیان صورت می تواند حاوی سوال های متفاوتی در زمینه های مختلف باشد. اما در این مقاله بیشتر هدف ما سوال کلامی است، زیرا سوال غیر کلامی باعث ایجاد ابهام می شود.

علت پرسیدن سوال چیست؟

برای پاسخ به این سوال ممکن است دلایل متفاوتی داشته باشیم. اما به دلایل عمده آن در ذیل اشاره می شود:

  • برای کسب اطلاعات: هدف اصلی از طرح سوال به دست آوردن اطلاعات است. مانند سوالی که برای پرسیدن زمان مطرح می کنیم.
  • احاطه و حفظ کنترل بر موضوع گفت و گو: با پرسیدن سوال می توانیم کنترل خود را بر موضوعی که با همکار یا سرپرست و مدیر خود داریم، حفظ کنیم. به این معنی که از صحت اطلاعات و پیام دریافت شده مطمئن شویم. بسیاری از افراد قاطع کنترل بیشتری نیز بر گفت و گو دارند و با سوال پرسیدن نیز اطلاعات خود را کسب می کنند. (رجوع کنید به مقاله چگونه می توانیم قاطعیت خود را تقویت کنیم)
  • بیان علاقه به صحبت های طرف مقابل: پرسیدن سوال این امکان را برای ما فراهم می کند تا نسبت به مخاطب خود اطلاعات بیشتری کسب کنیم. با این کار می توانیم همدلی و علاقه خود را نسبت به صحبت های وی نشان دهیم و او را متوجه این نکته سازیم که صحبت های او برای ما ارزشمند است. با این کار صحبت کننده برای ادامه گفت و گو بیشتر ترغیب می شود.
  • مشخص کردن نقطه نظر خودمان: پرسش می تواند احساس، باور، نگرش، نظر و ایده های ما را نسبت به موضوع های مورد بحث منتقل کند. به وسیله سوال می توانیم مسائل را بهتر درک کنیم و انتظارات دیگران را بفهیم و یا نقطه نظرات خودمان را به دیگران پیشنهاد کنیم.
  • سنجش دانش: بیشتر موارد همانند دوران تحصیلی برای اطمینان از یادگیری از سوال استفاده می شود. مانند کوییز و یا آزمون هایی که در دوره های آموزشی استفاده می شود. از سوال برای شروع موضوعی برای بحث و محک زدن طرف یا افراد مقابل استفاده می شود.
  • موقعیت های گروهی: سوال هایی که در گروه پرسیده می شود، می تواند بسیار مفید واقع شود. دلایل مختلفی برای این موضوع وجود دارد. زیرا همه افراد را به مشارکت دعوت و ترغیب می کند و توجه دیگران را نیز می توانیم با پرسش جلب کنیم. نوع سوال می تواند بدون این که به طرف مقابل هشدار "توجه کنید" را بدهیم، روش موثر و حرفه ای تری برای جلب توجه باشد.

تا اینجا با مفهوم و اهمیت سوال کردن و نیز دلایل و کاربرد این تکنیک آشنا شدیم. در ادامه راهکار های مربوط به پرسش موثر معرفی می شود.

برای شروع ارتباط موثر بیشتر سوال های چگونه و چطور پرسیده می شود. البته وقتی هدف سوال برای ما مشخص شد، بهتر می توانیم ارتباط برقرار کنیم. قبل از پرسیدن سوال باید به این موارد دقت کنیم که چه نوع سوالی باید از مخاطب خود بپرسیم، آیا سوال ما با شخص مقابل یا گروه تناسب دارد یا خیر، آیا زمان مناسبی برای پرسیدن سوال است و یا این که انتظار ما از طرف مقابل در قبال سوال چیست؟ وقتی سوال خود را به صورت رسمی و محترمانه می پرسیم، بهتر است به این نکات توجه کنیم:

1) ساختار و نظم دادن به سوالات

در صورتی که مشغول به انجام پروژه یا کاری هستید که به جمع آوری اطلاعات نیاز دارید، به سوال های زیادی احتیاج خواهید داشت. در برخی موارد، بهترین ایده این است که قبل از شروع کار، مخاطب خود را با دادن پیش زمینه از دلیل پرسش های خودمطلع کنید. با این کار مخاطب از پرسش شما بیشتر آگاه شده و برای او قابل قبول خواهد بود.

2) استفاده از سکوت در حین پرسش

استفاده از سکوت نیز روش قدرتمندی برای مطرح کردن سوال است. در تعامل میان شخصی با وقفه های کوتاه می توان نقاط مهم را برجسته ساخته و نیز این فرصت را به طرف یا طرفین مقابل داد تا برای پاسخ بهتر آماده شوند. همچنین با این کار می توان از پرسیدن سوال دیگر بلافاصله بعد از سوال قبلی جلوگیری کرد. همچنین سکوت در لحظه های ابتدایی پاسخ گو را ترغیب می کند تا با جزییات بیشتری به آن پاسخ دهد.

3) ترغیب افراد به مشارکت

موقعیت های گروهی فرصت بهتری برای همکاری بیشتر است و افراد می توانند در بحث و تبادل نظر مشارکت کنند. این مشارکت نیز با پرسیدن سوال آغاز می شود و هر یک از اعضای گروه می توانند نقطه نظرهای خود را بیان کنند. یکی از تکنیک هایی که می تواند تعامل را میان افراد بیشتر کند، این است که با هدایت سوال ها می توان فعالیت افراد را در گروه و اعضایی که فعالیت کمتری دارند، را بیشتر کرد. این زمینه ها می تواند صحبت و مشارکت در بحث گروهی را افزایش دهد. البته باید دقت داشت که ممکن است صحبت گروهی باعث استرس و احساس خجالت افراد شود. پیشنهاد می شود که با سوال پرسیدن افراد را ترغیب به مشارکت کنید، اما هیچ گاه آنها را اجبار نکنید.

منبع: Skills You Need  

دیدگاه ها

م ر مرتضی رضایی مشکین

درود.تحقیق مطالب بسیار خوب و قابل تفهیم بود به شماتبریک عرض میکنم. به نظر بنده آگه امکان صوتی کردن این مطالب باشه و دیگران بصورت شنوایی این مطالب رو بشنون بشترتائثر داشته باشه و ازجهت دیگه درزمان صرفه و دیگران بیشتر علاقه نشان و وقت میکنن این مطالب رو گوش کنن.باتشکرازدوست خوبم.

نظر شما

درباره نویسنده / مترجم

در بخش بلاگ، تلنت یاب به منظور توسعه مهارت های حرفه ای همراهان خود روزانه اقدام به گزینش و تهیه محتوا از بهترین منابع بین المللی مانند مجله و وب سایت دانشکده کسب و کار هاروارد (HBR)، فوربس، اینترپرنر، TED و ... می نماید.


چرا تمایل به تاخیر انداختن انجام کارها داریم؟

 

بسیاری از ما وقتی برای کارهای خود برنامه ریزی می کنیم، شاید جمله فعلا وقت داریم در ذهن ما تداعی شود. شاید از روی عادت بیشتر تکالیف درسی یا پروژه کاری خود را به دقیقه نود موکول می کنیم. در این مقاله که توسط موسسه مک گراو دانشگاه پرینستون (McGraw Center) ارائه شده به بررسی تمایل دانشجویان به تعویق انداختن تکالیف درسی و راهکارهای مقابله با آن اشاره شده است.

برای بسیاری از افراد تعلل و به تعویق انداختن کارها، صرف نظر از گفته هایشان، به معنای تنبلی آنها نیست. در حقیقت، زمانی ما گرایش به این رفتار داریم که برای مدت زیادی درگیر انجام کار بوده ایم و درست در بازه زمانی قبل از تحویل کارها (deadline) قرار گرفته ایم. سخت کوشی و کار در مدت زمان طولانی با تنبلی در تضاد است، در نتیجه دلیل نمی شود که این کارها را به تعویق بیاندازیم. سوال این است که چرا به تاخیر در انجام کارها تمایل نشان می دهیم و مهم تر این که چگونه می توانیم با آن مقابله کنیم؟

همانطور که اشاره شد، بسیاری از افراد می گویند که از روی تنبلی کارها را به تعویق می اندازند. برخی دیگر اذعان دارند که وقتی این رفتار را انجام می دهند و کارها را به تعویق می اندازند، تحت فشار زمانی بهتر کار می کنند و نتیجه بهتری می گیرند. اگر نسبت به هر دو  گفته به دید انتقادی فکر کنیم، هر کسی که این توضیح ها را ارائه می دهد از روی عادت کارها را به  تاخیر می اندازد و تکلیف مهم دانشگاهی خود را که برای قبل از زمان تحویل برنامه ریزی کرده و برای انجام آن زمان داشته، نیمه کاره و بدون تکمیل باقی می گذارد. در نتیجه، این افراد در واقعیت مقایسه ای در مورد شرایطی که برای بهتر انجام دادن کارها دارند، نمی کنند. اگر شما نیز وظایف را تقریبا همیشه به زمان نهایی تحویل آن عقب می اندازید و رویکرد نظام مندی به وظایف خود ندارید، نمی توانید با قاطعیت ادعا کنید که تحت فشار زمانی می توانید بهتر کار کنید. بسیاری از افراد هنوز می گویند که دوست دارند کارها را با سرعت بیشتری قبل از اتمام زمان تحویل آنها انجام دهند. اما معمولا زمانی این جمله را می گویند که تحت فشار زمانی قرار نگرفته اند. معمولا افراد وقتی که پیامدهای منفی به تاخیر انداختن کارها مانند استرس، اضطراب، خستگی و ناراحتی از کاهش استاندارد خود و اختصاص زمان بیشتری از وقت شخصی به انجام کارها را فراموش می کنند، نظرهای زیادی ارائه می دهند. بدیهی است که رها کردن کارها تا مهلت زمان آن، به میزان زیادی احتمال خطا و مشکلات را افزایش می دهد- به عنوان مثال مریض شدن فرد یا به وجود آمدن مشکلات مربوط به کامپیوتر- در نتیجه این افراد قادر نخواهند بود نمره دلخواه خود را کسب کنند. در نتیجه به تاخیر انداختن کارها ما را با مشکل مواجه می کند و احتمال کاهش عملکرد ما را کاهش می دهد. اما راه کار مقابله آن چیست؟

به تاخیر انداختن کارها یا مهارت های ضعیف مدیریت زمان (مراجعه کنید به مقاله ۱۰ نکته برای مدیریت موثر زمان) به تنهایی مهم نیست، اما برای مشخص کردن دلایل پیچیده روانشناختی می توانند پیگیری شوند. به عنوان مثال این پویایی زمانی که دانشگاه ها دانشجویان را به طور مستمر ارزیابی می کنند، کم می شود به ویژه هنگامی که تنش برای نمره گرفتن بسیار بالا بوده و بر کارایی دانشجویان تاثیر می گذارد. در واقع، تاخیر در انجام کار اغلب استراتژی محافظتی برای دانشجویان است. به عنوان مثال اگر شما کاری را به تاخیر بیاندازید، همیشه کم بودن زمان را برای نرسیدن به نتیجه مطلوب بهانه می کنید، در نتیجه شما به توانایی خود تردیدی نمی بینید. زمانی که برای گرفتن نمره خوب، فشار زیادی وارد شود، جای تعجبی نیست که دانشجویان از آن صرف نظر کنند و امتحان یا تکلیفی را کنار بگذارند. بیشترین دلیلی که برای تاخیر کارهای خود داریم، ریشه در ترس و نگرانی نسبت به عملکردمان و کنترل نداشتن بر خروجی کارهای خودمان دارد. معمولا برای این که توانایی ما قضاوت نشود، از انجام کارها طفره می رویم. و زمانی که موفق به انجام کاری شویم، احساس می کنیم که خیلی باهوش هستیم. اما برای غلبه بر به تاخیر انداختن کارها چه باید بکنیم؟

اولین قدم: آگاهی

ابتدا برای غلبه بر تنبلی خود، باید دلیل این رفتار را بدانید، این که چرا کارها را به تاخیر می اندازید و نقش به تعویق انداختن کارها در زندگی شما چیست. اگر ریشه این مساله را ندانید، به راهکار موثری دست پیدا نمی کنید. مانند بسیاری از مسائل، خودآگاهی و خودشناسی کلیدواژه های راهکار توقف تنبلی هستند. (در این زمینه مطالعه مقاله ۴ گام برای درک عمیق تر از توانایی های خودمان! پیشنهاد می شود) برای بیشتر افراد، به دست آوردن این نوع دیدگاه درمورد تنبلی، آنها را از این احساس که فکر می کنند توانایی کافی نسبت به انجام کارها ندارند، دور می کند و در ذهن آنها این نکته تداعی می شود که اگر عادت به رفتارهای تکراری، غیر مولد و به تعویق انداختن کارها دارند؛ به فکر راه حل بلند مدتی باشند. برای مثال، جین بورکا (Jane Burka)  و لنورا یون (Lenora Yuen)  دو تن از روانشناسانی که به موضوع غلبه بر تنبلی پرداخته اند، در مقاله خودشان با عنوان  Mind Games Procrastinators Play « بازی های ذهن انجام کارها را به تعویق می اندازد»  به این نکته اشاره می کنند که درک ریشه های ناشناخته تنبلی به مبارزه با آن کمک می کند. دانستن دلایل واقعی از طفره روی از کارها، به جلوگیری از آن کمک می کند.

مدیریت زمان: قطعه ای از پازل

برای غلبه بر به تاخیر انداختن کارها، استفاده از تکنیک های مدیریت زمان و ابزارهای آن اجتناب ناپذیر است، اما این ابزارها به تنهایی کافی نیستند. معمولا بسیاری از روش های مدیریت زمان در حل مساله تنبلی موثر واقع می شوند. روش های زیادی از تکنیک های مدیریت زمان وجود دارد که در جلوگیری از به تعویق انداختن کارها مفید هستند، اما برخی از آنها نیز تنبلی را تشدید می کنند. معمولا تکنیک هایی که به کاهش اضطراب و ترس کمک کرده و بر رضایت و پاداش کارهای انجام شده تاکید دارند، کارکرد بهتری دارند. اما برخی روش ها غیر منعطف بوده و بر بزرگی انجام کارها تاکید دارند و اضطراب را افزایش می دهند، به تعویق انداختن کارها را بیشتر کرده و در نتیجه غیر موثر هستند. برای مثال، ایجاد لیست بلندی از انجام کارها و یا برنامه ریزی برای هر دقیقه از روز ممکن است استرس و در نتیجه تنبلی شما را افزایش دهد. در عوض، به طور منطقی هدف گذاری کنید (لیستی از کارهایی تهیه کنید که انجام آن قابل مدیریت باشد)، اهداف بزرگ را به وظایف کوچک بشکنید، به اندازه مورد نیاز انعطاف داشته باشید و زمانی را برای لذت بردن از پاداش کارهای کامل شده اختصاص دهید.

انگیزش: یافتن دلایل اثربخش به منظور عجین شدن با کارها

برای جلوگیری از به تعویق انداختن کارها، حفظ انگیزه انجام کارها با دلایل بهره وری و اثر بخشی آنها، حیاتی است. منظور از دلایل اثر بخش این است که یادگیری و کسب آنها به احساس مثبت، رضایت و حس بهره وری و اقدام  منجر شود. در واقع این دلایل اثر بخش با انجام کارهایی که از روی ترس از شکست ، عصبانی شدن والدین از شما و یا ترس از نادان به نظر رسیدن، انجام می شوند و یا این که بخواهید صرفا برای نمایش خود به افراد، آنها را انجام دهید، متفاوت است. با این که دلایل، ابزار قدرتمندی برای انجام کارها هستند، در صورتی که احساس و اقدامات منفی را تحریک کنند، غیر موثر واقع خواهند شد. برای نمونه، اگر شما نگران این مساله باشید که با سوال پرسیدن خنگ به نظر می رسید، سوال خود را مطرح نمی کنید و به دنبال روش های جدید خواهید رفت و در نتیجه ریسک یادگیری موضوع های جدید را می پذیرید.

بهترین روش برای حفظ انگیزه انجام کارها این است که هدف گذاری کنید و به آنها تمرکز داشته باشید. دلایل شخصی خودتان را شناسایی کرده و بنویسید تا بتوانید بر پیشرفت و روند آنها نظارت داشته باشید. تمرکز بر اهداف و دلایل خودتان را به یاد داشته باشید. اهداف دیگران، برای شما هدف نبوده بلکه الزامات هستند.

حفظ انگیزه: فعال بودن به منظور عجین شدن با کارها

یکی دیگر از نکته های کلیدی برای جلوگیری از تنبلی،  عجین شدن فعال در انجام کارها است. به عنوان مثال اگر در کلاس درسی حضور فعالی نداشته باشید، و در بحث ها و موضوعات مشارکت نکنید، انگیزه شما نیز کاهش می یابد. در صورتی که دوره ها و یا منابع کلاس درسی مفهومی برای شما نداشته باشد، احتمالا فعالیتی نیز نخواهید داشت. عدم تمایل و سردرگمی باعث درگیری و عجین شدن با انجام کارها نمی شود و آنها را خسته کننده و ملال آور نشان می دهد. برای این که تمایل خود را به عنوان مثال در دوره های آموزشی زیاد کنید: پیشنها می شود که 1) به دنبال زمینه های علاقه و منابع درسی که بیشتر با آنها ارتباط برقرار می کنید باشید 2)  برای خواندن منابع و کلاس های دوره هدف گذاری کنید 3) در مورد یادگیری سوال هایی را از خودتان بپرسید. (برای مطالعه بیشتر مراجعه کنید به مقاله یادگیری اثر بخش- مدل گانیه )

خلاصه ای از روش هایی که برای جلوگیری از به تعویق انداخت کارها موثر واقع می شوند:

آگاهی: دلایل به تعویق انداختن کارها، رفتارها و تفکرهایی که باعث تنبلی شما می شود را بشناسید.

ارزیابی: چه احساس هایی منجر به تاخیر انجام کارها می شود؟ آیا حس مثبت و اثر بخشی هستند: تمایل به تغییر آنها دارید؟

دیدگاه: رویکرد خودتان را تغییر دهید. کارهای بزرگ را با دید قطعه های پازل کوچک ببینید تا هراس کمتری داشته باشید. این نکته را در نظر داشته باشید که کدام قسمت انجام کار برایتان جدا از نتیجه جذابیت دارد.

تعهد و شروع کار: اگر واقعا احساس درماندگی در انجام کارها و وظایف می کنید، سعی کنید از کارهای کوچک تر شروع کنید و آنها را بنویسید. زمانی که کارها را تمام کردید، به خودتان پاداش بدهید. در لیست برنامه خود نیز تنها وظایفی را یادداشت کنید که واقعا می توانید انجام دهید و اگر آنها را نوشته اید، تلاش کنید که آن ها را انجام دهید. با این کار، در خود اعتماد دوباره ای ایجاد می کنید که می توانید هر آنچه که می خواهید را انجام دهید و از تعویق انداختن کارها نیز جلوگیری می کنید.

محیط: وقتی کارهای مربوط به دانشگاه خود را انجام می دهید، با هوشمندی در انتخاب مکان و فردی که می خواهید کار را با او انجام دهید، دقت کنید. پراکندگی و جابجایی مکرر در موقعیت های مختلف باعث می شود که کار خود را کامل به پایان نرسانید و تمرکز خود را از دست بدهید. به عنوان مثال مطالعه در رخت خواب یا کنار دوستان می توانند به تنبلی کمک کنند.

اهداف: به آن چه که می خواهید انجام دهید تمرکز کنید، نه کارهایی که می خواهید چشم بپوشید. به دلایل اثربخش، مثبت، دقیق و یادگیری انجام کارها فکر کنید.

واقع گرایانه بودن: انتظار های غیر واقع گرایانه که نمی توانید برآورده کنید از خود نداشته باشید.

صحبت با خود: به این که چگونه فکر می کنید و با خودتان چه صحبتی می کنید دقت کنید. طوری با خودتان حرف بزنید که اهداف در ذهن تان تداعی شود.

برنامه داشتن: اگر از عهده کارها بر نمی آیید، احتمالا برنامه مشخص اطلاع دهنده ای از کارها  ندارید که به شما عدم انجام آنها را اطلاع دهد.

آسان کردن انجام کارها: شکستن کارها به وظایف کوچک و عملیاتی یکی از رویکردهای موثر است. این موضوع باعث می شود که در زمان انجام کارهای بزرگ صرفه جویی کنید.

 منبع: The McGraw Center, Princeton University: Understanding and Overcoming Procrastination

 

دیدگاه ها

نظر شما

درباره نویسنده / مترجم

در بخش بلاگ، تلنت یاب به منظور توسعه مهارت های حرفه ای همراهان خود روزانه اقدام به گزینش و تهیه محتوا از بهترین منابع بین المللی مانند مجله و وب سایت دانشکده کسب و کار هاروارد (HBR)، فوربس، اینترپرنر، TED و ... می نماید.


تکنیک تمرکز: روش غلبه بر استرس سخنرانی در جمع

 

سخنرانی در جمع همیشه برای ما دشوار است، حتی اگر بارها در این موقعیت قرار گرفته باشیم. با وجود اینکه برخی از ما متناسب با موقعیت شغلی که داریم، کم یا زیاد مجبور به صحبت در جمع هستیم، ولی هر بار این اتفاق تازگی داشته و ممکن است برای ما شرایط استرس زایی بهمراه داشته باشد.

طبق مطالعات کارن داویر (Karen Dwyer) و مارلینا دیویدسون  (Marlina Davidson) در سال 2012 یکی از ترس های اصلی ما سخنرانی در حضور جمع محسوب می شود. موقعیت های زیادی در زندگی وجود دارد که ممکن است شرایط استرس زایی را برای ما ایجاد کنند. احساس اضطراب، افزایش ضربان قلب، کاهش تنفس، تعریق و سرگیجه از نشانه های این موقعیت ها است. با کمی تمرین و با استفاده از تکنیک تمرکز می توانیم انرژی منفی این شرایط را به نوع مثبت آن تبدیل کنیم.

تکنیک تمرکز از ابزار تقویت- قدرت رابرت نیدفر روانشناس ورزشی برگرفته شده است.  او در اواسط دهه 1970 این ابزار را معرفی کرده  که در سال 1992 با عنوان کتاب "آمادگی روانی به پیروزی"  تشریح شده است.

تکنیک تمرکز چیست؟

این تکنیک نوع قدیمی تکنیک تجسم سازی محسوب می شود که به ما می آموزد تا به حال و موقعیت فعلی خود تمرکز کنیم و دغدغه ها و فکر های منفی را کنار گذاشته و به کمک آن بتوانیم آرامش و ثبات خود را حفظ نماییم. در واقع این تکنیک باعث می شود که قدرت فیزیکی و ذهنی ما ناشی از جریان انرژی بدن باشد. زمانی که احساس استرس و تنش به ما دست می دهد، انرژی ما تحلیل می رود، اما تکنیک تمرکز باعث تبدیل شدن انرژی منفی به نوع مثبت آن می شود.

به زمانی که احساس استرس و یا هراس به شما دست می دهد، فکر کنید. چه عکس العمل های فیزیکی به شما دست می دهد؟ گرفتگی ماهیچه ها، ریتم سریع تنفس، تعریق بدن و افزایش ضربان قلب همه نشانه های متداول شرایط استرس زا است. اکنون، تصور کنید که همه این حس ها در نتیجه جریان انرژی بدن شما است. تکنیک تمرکز با بکارگیری ذهن کمک می کند که این انرژی در مرکز بدن جهت دهی شده و باعث آرامش درونی ما شود. (پیشنهاد می شود ویدئو: آیا استرس واقعا دشمن ماست؟ را مشاهده کنید)

مناسبترین زمان برای به کارگیری تکنیک تمرکز: 

علاوه بر سخنرانی، قبل از شرایطی مانند امتحانات، مصاحبه شغلی، مذاکره و رویداد ورزشی و یا زمانی که بخواهید ذهن خود را برای شرایط دشوار آماده کرده و استرس خود را مدیریت کنید، (قدرت قوه تصور و خیال به کنترل استرس کمک می کند) می توانید از تکنیک تمرکز استفاده کنید. این تکنیک برای موقعیت های روزمره ما نیز مفید است. زمانی که شما نیاز دارید فکر و حواس خود را برای صحبت مهمی جمع کنید و یا می خواهید خبر بدی را به کسی دیگری منتقل کنید، از این تکنیک برای آرامش اعصاب خود استفاده کنید تا بتوانید به روشنی و با آرامش و به طور موثر با دیگران ارتباط برقرار کنید.

با استفاده از  سه مرحله زیر می توانید تمرکز خود را حفظ کنید:

گام 1: بر نفس کشیدن خود تمرکز کنید

قبل از حضور در جمع مخاطبین سخنرانی، بر تنفس عمیق تمرکز کنید و با استفاده از دریچه دیاگرام سعی کنید هوا را به تمام شش های خود برسانید. سعی کنید به صورت آگاهانه به بدن خود فشار بیاورید. به تنفس آرام و عمیق ادامه دهید به طوری که بتوانید فشار را بر بدن خود احساس کنید. با استفاده از انگشتان پا نیز به حرکت ماهیچه ها توجه داشته و در صورتی که در ماهیچه های خود فشاری احساس کردید، با منقبض و منبسط کردن آنها، این فشار را آزاد کنید.

گام 2: نقطه مرکزی بدن خود را بیابید

مرکز فیزیکی جاذبه بدن خود را بیابید. سعی کنید که مرکز تعادل بدن خود را بدانید. در صورتی که به این قسمت بدن تمرکز داشته باشید، احساس ثبات و آرامش به شما دست می دهد. زمانی که استرسی به شما دست می دهد، سعی کنید به مرکز بدن خود توجه داشته باشید تا حس تعادل و کنترل به شما دست دهد. وقتی توانستید این قسمت را پیدا کنید، حداقل پنج بار نفس عمیق بکشید. به تمرکز بر آن ادامه دهید تا تعادل و ثبات بدن خود را احساس کنید.

گام سوم: جریان انرژی بدن خود را به سمت مناسبی جهت دهی کنید.

در گام آخر، چند دقیقه قبل از شروع صحبت و حضورتان در جمع سعی کنید که انرژی خود را به کانال مناسبی برای رسیدن به اهداف خود جهت دهی کنید. در واقع به همه انرژی بدن خود توجه داشته، به طوری که احساس کنید که انرژی در مرکز بدن شما جریان دارد. برای مثال در ذهن خود تصویر سازی کنید که این انرژی به صورت نیرویی مانند توپ یا بالونی در بدن شما جریان دارد. سعی کنید که افکار منفی را با استفاده از قدرت تصور از خودتان دور کنید. و با هر بار تنفس به خودتان تلقین کنید که افکار منفی از شما دور شده اند.در تنفس بعدی، به افکار مثبت توجه کنید و از جمله های مثبت و تایید مانند« از عهده این کار بر می آیم» و یا «ارائه بسیار خوبی خواهم داشت»، هنگامی که تنش را احساس می کنید، استفاده کنید. یا حتی می توانید کلماتی مانند «موفقیت» و یا «اعتماد به نفس» را برای خود تکرار کنید.

با تمرین بر این مهارت تسلط بیشتری پیدا می کنید.

تسلط بر این تکنیک به تمرین نیاز دارد. تمرین کردن در واقع به شما کمک می کند وقتی که استرس به شما دست می دهد، چگونه بتوانید از این روش استفاده کنید. علاوه بر سخنرانی و صحبت در جمع سعی کنید از روش ها و تکنیک های گفته شده در موقعیت هایی که در طول روز کاری نیز باعث استرس شما می شوند، حتی اگر در مقیاس کوچکی هم باشد، استفاده کنید.

روش دیگر برای تمرین تمرکز قرار گرفتن در شرایط استرس زا  و تلاش برای تمرکز کردن است. برای مثال موسیقی دان ها قبل از اجرای برنامه ای از روش تمرکز استفاده می کنند تا بتوانند استرس خود را کاهش دهند. ممکن است چندین بار با بالا رفتن و پایین آمدن از پله ها و یا اجرای کوچکی از قطعه خود به صورت تنها و یا در حضور جمع این استرس را کنترل کنند.

در صورتی که بتوانید بر روش تمرکز تسلط پیدا کنید، می توانید در هر زمانی که استرس به شما دست داد، با استفاده از آن خودتان را کنترل کنید. در واقع این روش به شما کمک می کند هنگامی که با موقعیت دشواری روبرو شدید بتوانید بر خودتان مسلط باشید.

منبع : Mind Tools

دیدگاه ها

نظر شما

درباره نویسنده / مترجم

در بخش بلاگ، تلنت یاب به منظور توسعه مهارت های حرفه ای همراهان خود روزانه اقدام به گزینش و تهیه محتوا از بهترین منابع بین المللی مانند مجله و وب سایت دانشکده کسب و کار هاروارد (HBR)، فوربس، اینترپرنر، TED و ... می نماید.