عادت های بد در محیط کار: راهکارهایی برای غلبه بر رفتارهای منفی(قسمت دوم)

 

تغییر رفتار بسیار خسته کننده به نظر می رسد. اما آخرین باری که رفتار یا عادت بد را با رفتار خوب جایگزین کرده اید، به یاد بیاورید. آیا با انجام این کار حس خوبی به شما دست داد؟ به خاطر داشته باشید که رفتار بد اعتبار و رشد حرفه ای شما را با خطر مواجه می کند. بنابراین صرف کردن زمان برای ترک این رفتارها ارزشمند است.

 پیش از این در مقاله عادت های بد در محیط کار (1) با انواع رفتار های منفی و لزوم ترک این عادات آشنا شدید. در این مقاله راهکارهای مختلف غلبه بر این رفتار ها معرفی می شود. به یاد داشته باشید که برای غلبه بر رفتارهای بد نباید یک دیدگاه مشابه را در نظر بگیرید. زیرا برخی اوقات به ترکیبی از این راهکارها نیاز دارید. می توانید از استراتژی های زیر برای غلبه بر رفتارهای منفی استفاده کنید:

1.برنامه داشته باشید.

مطالعات نشان می دهد که داشتن برنامه آگاهانه به شما کمک می کند که بتوانید روند غلبه بر رفتارهای بد خود را پیگیری کنید. صرفا گفتن «دیگر تصمیم گرفته ام وقت خود را در سایت ها تلف نکنم» اکتفا نمی کند. شما باید برنامه مدونی برای موفقیت در انجام این کار داشته باشید. یکی از راههای مناسب، قرار دادن برنامه ترک عادت های بد در اهداف شخصی است. این کار به شما کمک می کند که پیشرفت خود را بر اساس پایه و برنامه ای مشاهده کنید و از ابتدا بتوانید بر روی رفتارهایی مخرب کار کنید. همچنین زمانی که برنامه خود را مرور می کنید، نقاط عطف و تغییرات برنامه خود را در لیست انجام کارهای روزانه یا برنامه اقدام خود یادداشت کنید.

2.خود-آگاهی و نظم فردی را در رفتار خود ایجاد کنید.

مطابق تحقیقات انجام شده، خود- نگری و مراقبت از رفتار خود برای کنار گذاشتن عادت های بد ضروری به نظر می رسد. به این معنی که با این کار می توانید فراز و نشیب های خودتان را کنترل کنید و ابتدا دلیل ترک عادت های بد را برای خودتان مشخص کنید. برای این کار، باید روی نظم خود کار کنید و قدرت اراده خود را افزایش دهید تا بتوانید با این شرایط ثبات و انگیزه ای که برای توقف رفتار قبلی نیاز دارید، حفظ کنید. همچنین می توانید خود آگاهی را ایجاد کنید تا نسبت به احساسات و فکر خود مطلع باشید.

نکته: معمولا در انضباط فردی و اراده، موقتی عمل می کنیم و صرفا در ابتدای تصمیم گیری انجام آنها نقش پررنگ تری دارند. بنابراین، برای این که عادت های خود را ترک کنید، تنها به انجام این رفتارها اکتفا نکنید.

3.انتخاب بهترین راهکار (اولویت بندی).

بسیاری از افراد برای ترک همه رفتارهای خود در یک زمان با مشکل روبرو می شوند، در حالی که ممکن است برخی دیگر رفتارهای خود را با گذشت زمان بتوانند محدود کنند. به همین دلیل، یافتن دیدگاهی که بتواند برای شما در این امر کارساز باشد، و اولویت های شما را مشخص کند، بسیار اهمیت دارد  ( این مورد بستگی به نوع رفتاری که می خواهید ترک کنید، دارد).

4.موانعی برای جلوگیری از عادت های بد خود ایجاد کنید.

شاون آکر (Shawn Achor)، یکی از صاحب نظران روانشناسی مثبت در کتاب خود با عنوان «مزیت شادی» عنوان می کند که شما می توانید موانعی را هنگام انجام عادت های بد ایجاد کنید تا از انجام آنها جلوگیری کرده و بتوانید این نوع عادت ها را کنار بگذارید. برای مثال، اگر یکی از عادت شما این است که شبکه های اجتماعی مثل فیس بوک را در طول انجام کار چک کنید، می توانید با استفاده از نرم افزارهایی مانند Anti-Social یا قرار دادن آدرس این شبکه ها در لیست سیاه مرورگر دسترسی خود به آنها را غیر فعال کنید. یا می توانید با کمی جابجایی صفحه کامپیوتر خود، به طوری که در معرض دید سایر افراد قرار گیرد، از این کار جلوگیری کنید.

همچنین می توانید از عواملی مثل افراد، موقعیت ها و شرایطی که باعث جرقه شروع به انجام عادت بد شما می شوند، پیشگیری کنید. برای مثال، تصور کنید که می خواهید عادت شایعه پراکنی هنگام کار خود را کنار بگذارید. شما می دانید که زمانی این رفتار از شما سر می زند که در حضور گروهی خاص از همکاران خود قرار می گیرید، در نتیجه می توانید برای حل این مساله خود را از این گروه جدا کنید.

5.به انجام رفتارهای مثبت پایبند باشید.

شما می توانید رفتارهای مثبت را با عادت بد جایگزین کنید. برای مثال، می خواهید که انتقاد مخرب به اعضای تیم را کنار بگذارید. برای این کار سعی کنید که تلاش آنها را به جای نقد، تحسین کنید. یا اینکه می خواهید عادت مربوط به چک کردن ایمیل در هنگام جلسات را فراموش کنید. شما می توانید برای ترک این کار از یاداشت برداری هنگام بحث ها یا با پیشنهاداتی که برای پیشبرد جلسه ارائه می دهید، استفاده کنید.

6.به خودتان پاداش دهید. 

پاداش دادن به خودتان زمانی که رفتار مثبتی از خود نشان می دهید، می تواند به شما کمک کند تا بتوانید عادتهای بد خود را کنار بگذارید. دلیل این پاداشها بسیار اهمیت دارند، زیرا زمانی که شما انجام رفتار گذشته خود را متوقف می کنید، این کار باعث کنترل دوپامین مغز می شود و به جای آن پاداش مورد توجه قرار می گیرد. هر چه زمان بگذرد، مغز با این مساله ارتباط بیشتری برقرار می کند و پاداش منجر به افزایش دوپامین به همراه رفتار مثبت می شود.

چطور به خودتان پاداش انجام کار خوب را می دهید؟ باید مطمئن شوید که این پاداش ها مطابق میل و خواسته شما است و از گرفتن آن لذت می برید. برای مثال، اگر بتوانید دیر رسیدن به جلسه را کنار بگذارید، می توانید با خرید یک فنجان قهوه به خودتان پاداش بدهید. اگر یک هفته نیز بتوانید به موقع سر کار حاضر شوید، در این صورت می توانید به عنوان مثال به خود وعده غذایی که بسیار دوستش دارید را پاداش دهید.

پاداش ها در صورتی اثر بخش خواهند بود که شما بلافاصله آنها را بعد از انجام رفتار خوب به خودتان بدهید. ممکن است صرفا به این پاداش ها برای چند هفته کوتاه نیاز داشته باشید. زمانی که رفتار مثبت شما پایدار شود، دیگر نیازی نیست که به خودتان پاداش بدهید.

7.از دیگران نیز کمک بخواهید.

در نهایت برای ترک عادت های خودتان می توانید از کسانی که می شناسید، مانند دوستان، اعضای خانواده و همکاران کمک بگیرید. اهداف خودتان را با آنها در میان بگذارید، از آنها بخواهید که اگر دوباره به رفتار قبلی برگشتید، به شما اطلاع و هشدار دهند. این موضوع باعث می شود که مسئولیت پذیری بیشتری به شما دست داده و انگیزه تان بیشتر شود.

منبع: Mind Tools

آیا استفاده از این مطلب برای شما مفید بود؟

درباره نویسنده / مترجم

در بخش بلاگ، تلنت یاب به منظور توسعه مهارت های حرفه ای همراهان خود روزانه اقدام به گزینش و تهیه محتوا از بهترین منابع بین المللی مانند مجله و وب سایت دانشکده کسب و کار هاروارد (HBR)، فوربس، اینترپرنر، TED و ... می نماید.


ویدئو: چگونه سخن بگوییم تا مردم علاقه مند به شنیدن بشوند؟

آیا تا بحال حس کرده اید که هیچ کس حاضر نیست به حرف های شما فکر کند؟ در این سخنرانی مفید، متخصص صدا جولین ترژر چگونگی داشتن یک مکالمه قوی را بوسیله تمرینات ساده صوتی نشان می دهد. این سخنرانی می تواند دنیای صدای شما را زیباتر کند.

دیدگاه ها

نظر شما

درباره نویسنده / مترجم

در بخش بلاگ، تلنت یاب به منظور توسعه مهارت های حرفه ای همراهان خود روزانه اقدام به گزینش و تهیه محتوا از بهترین منابع بین المللی مانند مجله و وب سایت دانشکده کسب و کار هاروارد (HBR)، فوربس، اینترپرنر، TED و ... می نماید.


عادت های بد در محیط کار: راهکارهایی برای غلبه بر رفتارهای منفی (قسمت اول)

 

آیا شما هنگام کار عادت هایی دارید که باعث می شود به کار و حرفه تان آسیب بزند؟ به عنوان مثال، وقتی سر جلسه هستید شروع به چک کردن ایمیل های خود می کنید و یا هنگام وقت ملاقات با مشتریان، دیرتر سر قرار حاضر می شوید، یا این که در حین جلسه به تلفن های شخصی خود پاسخ می دهید. حتی وجود عادت های دیگری مانند تماشای بیش از حد تلویزیون و یا وب گردی در اینترنت باعث می شوند که شما از اهداف خودتان در طول روز عقب بمانید.

عادت های بد می توانند به آبرو و شهرت شما لطمه بزنند و محدودیت هایی را برای رشد حرفه ای و زندگی شخصی شما ایجاد کنند. پس این که چگونه با این عادت ها مقابله کنیم، اهمیت ویژه ای پیدا می کند. این مقاله به صورت تفصیلی به تشریح عادت های بد در محیط کار می پردازد. همچنین در مورد اینکه چطور رفتارهایی مشخص در افراد، باعث شکل گیری عادت های بد آنها می شود بحث شده و در قسمت دوم این مقاله، که هفته آینده ارائه خواهد شد، راهکارهایی به منظور غلبه بر آنها ارائه می شود.

عادت های تعریف شده

به طور کلی «عادت» رفتار منعکس کننده الگوهای فکری است که به دفعات تکرار می شوند و به صورت ضمیر ناخودآگاه در می آیند. همانطور که می دانید، عادت ها می توانند مثبت و مفید یا منفی و مخرب باشند.

از فواید عادت ها می توان به خودکار بودن انجام آنها اشاره کرد. زیرا بدون این که فکر کنیم درگیر انجام رفتاری می شویم و ذهن ما از تمرکز به سایر موارد آزاد می شود. به عنوان مثال، وقتی عادت های خوبی داشته باشیم، به موقع به محل قرار می رسیم، به آینده مثبت نگاه می کنیم. بنابراین با انرژی خود می توانیم نسبت به موضوعات مهم، تمرکز کنیم. همچنین برخی از مواردی که در بالا به آنها اشاره شد در ارتباط با عادت های بد هم صادق است. برای نمونه، ما برخی اوقات رفتارهایی بدی از خود نشان می دهیم، بدون اینکه به آنها زیاد فکر کنیم. در نتیجه انجام این رفتارها باعث ضربه زدن به زندگی شخصی و حرفه ای ما می شوند، بدون اینکه حتی نسبت به آنها مطلع باشیم.

برخی از عادت های بدی که می توانند در حرفه ما تاثیر منفی بگذارند، عبارتند از:

  • تاخیر در رسیدن به کار یا جلسه
  • تفکر منفی
  • شایعه پراکنی
  • مقاومت در برابر تغییر
  • تصمیم گیری های ناگهانی
  • موضع گرفتن تدافعی
  • اهمال کاری
  • انجام همزمان چند کار
  • مدیریت جزیی نگر
  • ایده آل گرایی بدون تطبیق پذیری

چرا ترک عادت های بد خیلی دشوار به نظر می رسد؟

دلیل اصلی این که ترک عادت های بد سخت و دشوارند، به نظریه ای که محققان آن را «سناریو های شناختی» می نامند، باز می گردد. منظور از سناریوهای شناختی افکار ناخودآگاه و خودکاری هستند، که هنگام مواجه شدن با موقعیت خاص از خود نشان می دهیم. این تفکرات ناخودآگاه بر اساس تجربه های قبلی ما شکل می گیرند. در نتیجه اگر با موقعیتی چندین بار روبرو شویم، رفتارهایی بدون  تفکر درباره آنها انجام می دهیم که اقدامات ما را به صورت عادت در خواهند آورد.

بیشتر اوقات، ترک عادت های بد بسیار مشکل می شوند، زیرا به فعالیت های مورد علاقه ما تبدیل شده اند که تمایل به تکرار آنها داریم (برای مثال، ما از وب گردی در اینترنت یا ارسال پیام در حین جلسه از طریق گوشی های موبایل خود به جای پرداختن به کار اصلی خود لذت می بریم).

دلیل اصلی این موضوع این است که زمانی که ما کارهای مورد علاقه خود را انجام می دهیم، مغز دوپامین ترشح می کند. در واقع این هورمون شیمیایی مرکز پاداش دهی مغز را فعال می کند. دوپامین باعث می شود که ما کارها را دوباره تکرار کنیم و فعالیت های ما تبدیل به عادت  شوند.

نکته :

شما می توانید در برخی شرایط عادت های بد خود را کنار بگذارید و آنها را با رفتارهای مثبت جایگزین کنید. اما این موضوع به زمان احتیاج دارد. تحقیقات نشان می دهد که به طور میانگین برای این که رفتار جایگزین یا الگوی فکری جدید به عادت تبدیل شود، به طور متوسط به 66 روز دوره زمانی نیاز دارند ( این دوره زمانی از 18 تا 254 روز متغیر بوده و به رفتار فرد بستگی دارد).

همانطور که ملاحظه کردید، در این قسمت از مقاله سعی شد تا عادت های بد کاری معرفی و لزوم شناسایی و غلبه بر آنها ذکر شود. پس از شناسایی و آگاهی، گام  بعدی انجام راهکارهای عملیاتی و برداشتن گام های اجرایی برای غلبه بر این عادت های بد در محیط کاری است.

برای پیگیری این مطلب به«مقاله راهکارهایی برای غلبه بر رفتارهای منفی 2» مراجعه نمایید.

منبع: Mind Tools

دیدگاه ها

نظر شما

درباره نویسنده / مترجم

در بخش بلاگ، تلنت یاب به منظور توسعه مهارت های حرفه ای همراهان خود روزانه اقدام به گزینش و تهیه محتوا از بهترین منابع بین المللی مانند مجله و وب سایت دانشکده کسب و کار هاروارد (HBR)، فوربس، اینترپرنر، TED و ... می نماید.


حرفه ای گرایی(2): مسئولیت های یک حرفه ای

 

پیش از این در مقاله (حرفه ای گرایی(1) : چگونه می توانیم در شغل خود حرفه ای رفتار کنیم؟ با تعاریف و ویژگی های یک فرد حرفه ای در کار آشنا شده و موارد مربوط به جنبه های حرفه ای گرایی مطرح شد. حال در این مقاله می خواهیم به تشریح مسئولیت هایی که یک فرد حرفه ای در قبال خود و دیگران دارد، بپردازیم.

 

  1. مسئولیت های یک حرفه ای در قبال خود:

یک حرفه ای از طریق رابطه ذهنی که با کار برقرار کرده، به صورت شفافی از دیگران متمایز است. فرد حرفه ای شغل خود را به عنوان مسیری حرفه ای و نه صرفا انجام یک مجموعه از وظایف درک می کند. بنابراین به صورت خود انگیخته و مستقل عمل می نماید. از طریق ایجاد این رابطه مستقل، حرفه ای ها با کار به عنوان یک منبع کسب هویت برخورد می کنند. از طرفی فرد حرفه ای سرعت رشد خود را همگام با تغییرات و رشدی که در حوزه تخصصی رخ می دهد، حفظ می کند. بنابراین تلاش جدی در جهت توسعه فردی خود دارد. تقویت شایستگی های خود مدیریتی، خود انگیختگی و خود توسعه ای هسته اصلی پاسخگویی به این انتظار از فرد حرفه ای است.

  1. مسئولیت های یک حرفه ای در قبال همکاران:

انتظارات از یک فرد حرفه ای در قبال همکاران خود، پذیرش مسئولیت در کمک به افراد تازه وارد در توسعه و کسب شایستگی های مورد نیازشان از طریق تشویق، ارائه بازخورد و مربی گری است. فرد حرفه ای در جهت افزایش انگیزه و بهبود سطح مهارت همکاران خود در انطباق با نیازمندی های شغلشان اقدام می کند. تقویت شایستگی توسعه دیگران هسته اصلی پاسخگویی به این انتظار از فرد حرفه ای است.

  1. مسئولیت های یک حرفه ای در قبال مشتری/مخاطبان:

احترام به محرمانگی اطلاعات سازمانی و اطلاعات شخصی افراد، اشتیاق به خدمت رسانی به مشتری/مخاطب و عمل همراه با صداقت و وفاداری در قبال مسائل مشتری از دیگر انتظاراتی است که از یک فرد حرفه ای می رود. تقویت شایستگی مشتری مداری و تمرکز بر مشتری هسته اصلی پاسخگویی به این انتظار از فرد حرفه ای است.

  1. مسئولیت های یک حرفه ای در قبال حرفه و حوزه تخصصی:

برای حرفه ای بودن در ابتدا باید آموزش های لازم کسب و مهارت های خاص حرفه در فرد توسعه یابد. از فرد حرفه ای نه تنها انتظار ارشدیت و تسلط تخصصی می رود، بلکه مشارکت در توسعه و بسط حوزه تخصص از دیگرانتظارات است. فرد حرفه ای باید همیشه از اخرین تحولات حوزه خود مطلع باشد و این دانش را در حل مسائل جدید کاربردی سازد. به عبارتی یک حرفه ای واقعی درگیر پرسشگری مستمر و توسعه حوزه تخصصی خود است.

  1. مسئولیت های یک حرفه ای در قبال سازمان و جامعه:

یک فرد حرفه ای همچنین از طریق ویژگی اخلاقی در رفتار و فعالیت هایش قابل تمایز است. ارائه خدمت و به کارگیری دانش خود در تحقق مسئولیت های اجتماعی خود از دیگر ویژگی های یک فرد حرفه ای است. فعالیت و عملکرد با بالاترین استاندارهای ممکن، همراه با درستی و قابلیت اتکا نیز از جمله انتظارات سازمان است. همچنین فرد حرفه ای ضمن تحقق کیفیت، مسئولیت کامل کار و پیامدهای آن برای سازمان و جامعه را می پذیرد. تقویت شایستگی های آگاهی درون و برون سازمانی، اخلاق مداری و ... هسته اصلی پاسخگویی به این انتظار از فرد حرفه ای است.

نکته کلیدی :

شناسایی انتظارات و مسئولیت ها از فرد حرفه ای از جنبه های گوناگون می تواند به توسعه این شایستگی در افراد کمک بسزایی نماید. روشن شدن این انتظارات و مسئولیت ها در قبال خود و دیگران می تواند به عنوان شاخصی جهت ارزیابی وضع کنونی خود (شناسایی قوت ها و ضعف ها) و همچنین برنامه ریزی برای رشد آتی، مد نظر قرار گیرد. لازم به توضیح نیست که هسته اصلی تمامی این وجوه مسئولیت پذیری فرد حرفه ای است، نکته ای که سنگ بنای پذیرش و عمل به انتظارات از تمامی وجوه است.

 

دیدگاه ها

نظر شما

درباره نویسنده / مترجم

در بخش بلاگ، تلنت یاب به منظور توسعه مهارت های حرفه ای همراهان خود روزانه اقدام به گزینش و تهیه محتوا از بهترین منابع بین المللی مانند مجله و وب سایت دانشکده کسب و کار هاروارد (HBR)، فوربس، اینترپرنر، TED و ... می نماید.


حرفه ای گرایی (1): چگونه می توانیم در شغل خود حرفه ای رفتار کنیم؟

 

همه ما می دانیم که برای موفقیت در کار باید حرفه ای باشیم. اما مفهوم حرفه ای گرایی چیست؟ به اعتقاد برخی افراد، حرفه ای گرایی یعنی همان پوشش رسمی در کار یا بهتر انجام دادن وظایف شغلی. برخی دیگر نیز عقیده دارند که حرفه ای گرایی یعنی داشتن مدارک پیشرفته، دریافت گواهی نامه ها و به نمایش گذاشتن آن در دفتر کار. با وجود این که مفهوم حرفه ای گرایی این موارد را شامل می شود، اما جنبه های بیشتری را نیز می توان برای آن در نظر گرفت.

به نظر شما حرفه ای گرایی به چه معناست؟ چطور می توان در شغل خود کاملا حرفه ای رفتار کرد. در این مقاله به بررسی این سوالها و مروری بر مفاهیم حرفه ای گرایی در شغل اشاره می شود.

تعریف حرفه ای گرایی

واژه نامه مریام وبستر (Merriam-Webster) حرفه ای گرایی را اقدام، اهداف و کیفیت هایی که حرفه ای بودن شغل یا شخص را مشخص می کنند، تعریف کرده است. همچنین حرفه را نیز به صورت "دانش تخصصی مورد نیاز" که معمولا با کسب درجه های بالای علمی و آکادمیک به دست می آید، توصیف کرده است.

این تعاریف اشاره به این نکته دارند که حرفه ای گرایی مجموعه ای از مشخصه های مختلف را شامل می شود و مجموع این ویژگیها حرفه ای بودن را مشخص می کنند. اما جنبه های حرفه ای گرایی شامل چه مواردی است؟

1. دانش تخصصی:

قبل از همه، بسیاری از افراد حرفه ای با توجه به دانش تخصصی خود شناخته می شوند. آنها تعهد شخصی زیادی دارند و مهارت های خود را همیشه بهبود و ارتقا می دهند. در صورت لزوم نیز مدارک و گواهی نامه هایی را که باعث افزایش دانش آنها شود، کسب می کنند. البته نیازی نیست که برای هر شغلی مدارک علمی کسب شود. در واقع برخی حرفه ها نیاز به مدارک تحصیلی بالایی ندارند. اما افراد حرفه ای با جدیت، و دقت و سخت کوشی تلاش می کنند که به دانش تخصصی مورد نیاز رشته خود، تسلط یابند و این دانش را به روز نگه دارند تا بتوانند شغل خود را به بهترین شکل انجام دهند.

2. شایستگی:

حرفه ای ها کار را تمام می کنند و با مسئولیت پذیری به تعهداتشان عمل می کنند. اگر شرایطی به وجود بیاید که باعث شود آنها نسبت به تعهداتشان عقب بمانند، سعی می کنند که انتظارات را با توجه به اولویت ها انجام داده و با در نظر گرفتن شرایط، بهترین اقدام را انتخاب کنند. آنها بهانه و توجیه نمی آورند و به دنبال راه حل هستند.

3. صداقت و انسجام رفتار:

حرفه ای ها ویژگیهایی چون صداقت و انسجام رفتار خود را در کار نشان می دهند. آنها به وعده خود عمل می کنند و به همین دلیل نیز اعتماد دیگران را جلب می کنند. برای ارزش های خود احترام قائل هستند و نسبت به آنها مصالحه نمی کنند. همیشه مناسب ترین کار را انجام می دهند حتی اگر این کار برایشان گران تمام شود.

علاوه بر این موارد آدم های حرفه ای، افرادی متواضع هستند. اگر پروژه یا کاری خارج از تخصص آنها باشد، از اعتراف به آن هراسی ندارند. آنها در صورتی که به کسی نیاز داشته باشند، سریع از آنها درخواست کمک می کنند و به یادگیری از دیگران مشتاق هستند.

4. مسئولیت پذیری:

حرفه ای ها مسئولیت اشتباهاتی که در نظرات، صحبت ها و اقدامات خود انجام می دهند، را می پذیرند. این ویژگی مسئولیت پذیری با صداقت و انسجام رفتاری آنها رابطه قوی دارد و یکی از عناصر اصلی حرفه ای گرایی را تشکیل می دهد.

5. خود-تنظیمی:

حرفه ای ها تحت فشار نیز حرفه ای رفتار می کنند. برای مثال، کارمند بخش خدمات مشتری را تصور کنید که با مشتری عصبانی روبرو شده است. به جای اینکه در پاسخ به این حرکت ناراحت و عصبانی شود، با حفظ آرامش و انجام اقدامی که مناسب شرایط باشد، حرفه ای گرایی خود را نشان می دهد.

افراد حرفه ای هوشمند بدون توجه به شرایط، احترام خود را به دیگران نشان می دهند. آنها درجه بالایی از هوش احساسی (جهت بررسی این مولفه در خود می توانید به آزمون هوش هیجانی بار-ان مراجعه نمایید) دارند و با توجه به خواسته های دیگران، تاثیر منفی را در تعامل با همکاران و مشتریان ایجاد نمی کنند.

6. تصویر:

افراد حرفه ای لباس رسمی و مناسب شرایط انتخاب می کنند و با این اقدام اعتماد و احترام خود به دیگران را نشان داده و یک تصویر حرفه ای عالی از خود می سازند.

چگونه حرفه ای گرایی خود را نشان دهید؟

با توجه به مشخصه های گفته شده، افراد حرفه ای برای دیگران احترام و ارزش قائل هستند. آنها اعتبار اصلی سازمان خود به حساب می آیند. این نکته اهمیت این مطلب را می رساند که چرا بایستی شهرت حرفه ای بودن را در سازمان کسب کنیم. افراد واقعا حرفه ای، قبل از هر چیز به پیشرفت فکر می کنند و برای پروژه ها و مشتریان ارزش قائل بوده و در حرفه خود موفق هستند.

حال با توجه به دیدی که نسبت به حرفه ای گرایی به دست آورده اید، آیا شما نیز این تصویر را از خود در ذهن اطرافیانتان ایجاد کرده اید؟ شاید برخی از این ویژگیها در شما باشد اما ممکن است برخی از این ویژگیها را نیز نداشته باشید. برای این که حرفه ای گرایی را در خود نهادینه کنید، به مهارت های گفته شده توجه داشته باشید ( در هر زمان سعی کنید به یکی از آنها تمرکز کنید). علاوه بر این، می توانید از راهکارهای زیر نیز برای افزایش رفتار حرفه ای در کار بهره بگیرید:

ایجاد تخصص

اجازه ندهید که دانش و مهارت شما قدیمی بماند. سعی کنید تخصص خود را حفظ کنید (جهت بررسی بیشتر میتوانید به مقاله تخصص اثربخش ترین منبع ایجاد قدرت مراجعه نمایید) و همیشه خودتان را در صنعتی که مشغول به فعالیت هستید، به روز نگه دارید.

بهبود هوش احساسی

افراد حرفه ای نیازهای احساسی دیگران را درک می کنند. آنها قادرند نیازهای مشتریان و همکاران خود را با گوش دادن موثر و مشاهده شرایط پاسخ دهند. اگر می خواهید که حرفه ای گرایی خود را ارتقا دهید، بر روی بهبود هوش احساسی خود تمرکز کنید.

پایبندی به تعهدات

زمانی که قولی را به مدیر، همکاران، مشتریان و... می دهید، باید به آن پایبند باشید. اگر به نظر می رسد که قادر به انجام کاری تا پایان مهلت آن نیستید، هر چه سریعتر آن را به مدیر، تیم و همکاران خود اطلاع دهید. در هر صورت تمام تلاش خود را برای اجتناب از رسیدن به این وضعیت، انجام دهید. به جای توجیه کردن، سعی کنید بیشتر به انتظارات توجه کرده و بهترین شرایط را ایجاد کنید.

حرفه ای ها همیشه آماده اند. این ویژگی نیازمند برنامه ریزی، زمان بندی و دقت است. اگر مدیریت زمان و مهارت های برنامه ریزی خود را افزایش دهید می توانید همیشه روند توسعه خودتان به سمت حرفه ای گرایی را کنترل کنید. در ادامه این مطلب  بحث حرفه گرایی و مسئولیت های او را می توانید دنبال کنید.

منبع : Mind Tools 

دیدگاه ها

نظر شما

درباره نویسنده / مترجم

در بخش بلاگ، تلنت یاب به منظور توسعه مهارت های حرفه ای همراهان خود روزانه اقدام به گزینش و تهیه محتوا از بهترین منابع بین المللی مانند مجله و وب سایت دانشکده کسب و کار هاروارد (HBR)، فوربس، اینترپرنر، TED و ... می نماید.


چرا تمایل به تاخیر انداختن انجام کارها داریم؟

 

بسیاری از ما وقتی برای کارهای خود برنامه ریزی می کنیم، شاید جمله فعلا وقت داریم در ذهن ما تداعی شود. شاید از روی عادت بیشتر تکالیف درسی یا پروژه کاری خود را به دقیقه نود موکول می کنیم. در این مقاله که توسط موسسه مک گراو دانشگاه پرینستون (McGraw Center) ارائه شده به بررسی تمایل دانشجویان به تعویق انداختن تکالیف درسی و راهکارهای مقابله با آن اشاره شده است.

برای بسیاری از افراد تعلل و به تعویق انداختن کارها، صرف نظر از گفته هایشان، به معنای تنبلی آنها نیست. در حقیقت، زمانی ما گرایش به این رفتار داریم که برای مدت زیادی درگیر انجام کار بوده ایم و درست در بازه زمانی قبل از تحویل کارها (deadline) قرار گرفته ایم. سخت کوشی و کار در مدت زمان طولانی با تنبلی در تضاد است، در نتیجه دلیل نمی شود که این کارها را به تعویق بیاندازیم. سوال این است که چرا به تاخیر در انجام کارها تمایل نشان می دهیم و مهم تر این که چگونه می توانیم با آن مقابله کنیم؟

همانطور که اشاره شد، بسیاری از افراد می گویند که از روی تنبلی کارها را به تعویق می اندازند. برخی دیگر اذعان دارند که وقتی این رفتار را انجام می دهند و کارها را به تعویق می اندازند، تحت فشار زمانی بهتر کار می کنند و نتیجه بهتری می گیرند. اگر نسبت به هر دو  گفته به دید انتقادی فکر کنیم، هر کسی که این توضیح ها را ارائه می دهد از روی عادت کارها را به  تاخیر می اندازد و تکلیف مهم دانشگاهی خود را که برای قبل از زمان تحویل برنامه ریزی کرده و برای انجام آن زمان داشته، نیمه کاره و بدون تکمیل باقی می گذارد. در نتیجه، این افراد در واقعیت مقایسه ای در مورد شرایطی که برای بهتر انجام دادن کارها دارند، نمی کنند. اگر شما نیز وظایف را تقریبا همیشه به زمان نهایی تحویل آن عقب می اندازید و رویکرد نظام مندی به وظایف خود ندارید، نمی توانید با قاطعیت ادعا کنید که تحت فشار زمانی می توانید بهتر کار کنید. بسیاری از افراد هنوز می گویند که دوست دارند کارها را با سرعت بیشتری قبل از اتمام زمان تحویل آنها انجام دهند. اما معمولا زمانی این جمله را می گویند که تحت فشار زمانی قرار نگرفته اند. معمولا افراد وقتی که پیامدهای منفی به تاخیر انداختن کارها مانند استرس، اضطراب، خستگی و ناراحتی از کاهش استاندارد خود و اختصاص زمان بیشتری از وقت شخصی به انجام کارها را فراموش می کنند، نظرهای زیادی ارائه می دهند. بدیهی است که رها کردن کارها تا مهلت زمان آن، به میزان زیادی احتمال خطا و مشکلات را افزایش می دهد- به عنوان مثال مریض شدن فرد یا به وجود آمدن مشکلات مربوط به کامپیوتر- در نتیجه این افراد قادر نخواهند بود نمره دلخواه خود را کسب کنند. در نتیجه به تاخیر انداختن کارها ما را با مشکل مواجه می کند و احتمال کاهش عملکرد ما را کاهش می دهد. اما راه کار مقابله آن چیست؟

به تاخیر انداختن کارها یا مهارت های ضعیف مدیریت زمان (مراجعه کنید به مقاله ۱۰ نکته برای مدیریت موثر زمان) به تنهایی مهم نیست، اما برای مشخص کردن دلایل پیچیده روانشناختی می توانند پیگیری شوند. به عنوان مثال این پویایی زمانی که دانشگاه ها دانشجویان را به طور مستمر ارزیابی می کنند، کم می شود به ویژه هنگامی که تنش برای نمره گرفتن بسیار بالا بوده و بر کارایی دانشجویان تاثیر می گذارد. در واقع، تاخیر در انجام کار اغلب استراتژی محافظتی برای دانشجویان است. به عنوان مثال اگر شما کاری را به تاخیر بیاندازید، همیشه کم بودن زمان را برای نرسیدن به نتیجه مطلوب بهانه می کنید، در نتیجه شما به توانایی خود تردیدی نمی بینید. زمانی که برای گرفتن نمره خوب، فشار زیادی وارد شود، جای تعجبی نیست که دانشجویان از آن صرف نظر کنند و امتحان یا تکلیفی را کنار بگذارند. بیشترین دلیلی که برای تاخیر کارهای خود داریم، ریشه در ترس و نگرانی نسبت به عملکردمان و کنترل نداشتن بر خروجی کارهای خودمان دارد. معمولا برای این که توانایی ما قضاوت نشود، از انجام کارها طفره می رویم. و زمانی که موفق به انجام کاری شویم، احساس می کنیم که خیلی باهوش هستیم. اما برای غلبه بر به تاخیر انداختن کارها چه باید بکنیم؟

اولین قدم: آگاهی

ابتدا برای غلبه بر تنبلی خود، باید دلیل این رفتار را بدانید، این که چرا کارها را به تاخیر می اندازید و نقش به تعویق انداختن کارها در زندگی شما چیست. اگر ریشه این مساله را ندانید، به راهکار موثری دست پیدا نمی کنید. مانند بسیاری از مسائل، خودآگاهی و خودشناسی کلیدواژه های راهکار توقف تنبلی هستند. (در این زمینه مطالعه مقاله ۴ گام برای درک عمیق تر از توانایی های خودمان! پیشنهاد می شود) برای بیشتر افراد، به دست آوردن این نوع دیدگاه درمورد تنبلی، آنها را از این احساس که فکر می کنند توانایی کافی نسبت به انجام کارها ندارند، دور می کند و در ذهن آنها این نکته تداعی می شود که اگر عادت به رفتارهای تکراری، غیر مولد و به تعویق انداختن کارها دارند؛ به فکر راه حل بلند مدتی باشند. برای مثال، جین بورکا (Jane Burka)  و لنورا یون (Lenora Yuen)  دو تن از روانشناسانی که به موضوع غلبه بر تنبلی پرداخته اند، در مقاله خودشان با عنوان  Mind Games Procrastinators Play « بازی های ذهن انجام کارها را به تعویق می اندازد»  به این نکته اشاره می کنند که درک ریشه های ناشناخته تنبلی به مبارزه با آن کمک می کند. دانستن دلایل واقعی از طفره روی از کارها، به جلوگیری از آن کمک می کند.

مدیریت زمان: قطعه ای از پازل

برای غلبه بر به تاخیر انداختن کارها، استفاده از تکنیک های مدیریت زمان و ابزارهای آن اجتناب ناپذیر است، اما این ابزارها به تنهایی کافی نیستند. معمولا بسیاری از روش های مدیریت زمان در حل مساله تنبلی موثر واقع می شوند. روش های زیادی از تکنیک های مدیریت زمان وجود دارد که در جلوگیری از به تعویق انداختن کارها مفید هستند، اما برخی از آنها نیز تنبلی را تشدید می کنند. معمولا تکنیک هایی که به کاهش اضطراب و ترس کمک کرده و بر رضایت و پاداش کارهای انجام شده تاکید دارند، کارکرد بهتری دارند. اما برخی روش ها غیر منعطف بوده و بر بزرگی انجام کارها تاکید دارند و اضطراب را افزایش می دهند، به تعویق انداختن کارها را بیشتر کرده و در نتیجه غیر موثر هستند. برای مثال، ایجاد لیست بلندی از انجام کارها و یا برنامه ریزی برای هر دقیقه از روز ممکن است استرس و در نتیجه تنبلی شما را افزایش دهد. در عوض، به طور منطقی هدف گذاری کنید (لیستی از کارهایی تهیه کنید که انجام آن قابل مدیریت باشد)، اهداف بزرگ را به وظایف کوچک بشکنید، به اندازه مورد نیاز انعطاف داشته باشید و زمانی را برای لذت بردن از پاداش کارهای کامل شده اختصاص دهید.

انگیزش: یافتن دلایل اثربخش به منظور عجین شدن با کارها

برای جلوگیری از به تعویق انداختن کارها، حفظ انگیزه انجام کارها با دلایل بهره وری و اثر بخشی آنها، حیاتی است. منظور از دلایل اثر بخش این است که یادگیری و کسب آنها به احساس مثبت، رضایت و حس بهره وری و اقدام  منجر شود. در واقع این دلایل اثر بخش با انجام کارهایی که از روی ترس از شکست ، عصبانی شدن والدین از شما و یا ترس از نادان به نظر رسیدن، انجام می شوند و یا این که بخواهید صرفا برای نمایش خود به افراد، آنها را انجام دهید، متفاوت است. با این که دلایل، ابزار قدرتمندی برای انجام کارها هستند، در صورتی که احساس و اقدامات منفی را تحریک کنند، غیر موثر واقع خواهند شد. برای نمونه، اگر شما نگران این مساله باشید که با سوال پرسیدن خنگ به نظر می رسید، سوال خود را مطرح نمی کنید و به دنبال روش های جدید خواهید رفت و در نتیجه ریسک یادگیری موضوع های جدید را می پذیرید.

بهترین روش برای حفظ انگیزه انجام کارها این است که هدف گذاری کنید و به آنها تمرکز داشته باشید. دلایل شخصی خودتان را شناسایی کرده و بنویسید تا بتوانید بر پیشرفت و روند آنها نظارت داشته باشید. تمرکز بر اهداف و دلایل خودتان را به یاد داشته باشید. اهداف دیگران، برای شما هدف نبوده بلکه الزامات هستند.

حفظ انگیزه: فعال بودن به منظور عجین شدن با کارها

یکی دیگر از نکته های کلیدی برای جلوگیری از تنبلی،  عجین شدن فعال در انجام کارها است. به عنوان مثال اگر در کلاس درسی حضور فعالی نداشته باشید، و در بحث ها و موضوعات مشارکت نکنید، انگیزه شما نیز کاهش می یابد. در صورتی که دوره ها و یا منابع کلاس درسی مفهومی برای شما نداشته باشد، احتمالا فعالیتی نیز نخواهید داشت. عدم تمایل و سردرگمی باعث درگیری و عجین شدن با انجام کارها نمی شود و آنها را خسته کننده و ملال آور نشان می دهد. برای این که تمایل خود را به عنوان مثال در دوره های آموزشی زیاد کنید: پیشنها می شود که 1) به دنبال زمینه های علاقه و منابع درسی که بیشتر با آنها ارتباط برقرار می کنید باشید 2)  برای خواندن منابع و کلاس های دوره هدف گذاری کنید 3) در مورد یادگیری سوال هایی را از خودتان بپرسید. (برای مطالعه بیشتر مراجعه کنید به مقاله یادگیری اثر بخش- مدل گانیه )

خلاصه ای از روش هایی که برای جلوگیری از به تعویق انداخت کارها موثر واقع می شوند:

آگاهی: دلایل به تعویق انداختن کارها، رفتارها و تفکرهایی که باعث تنبلی شما می شود را بشناسید.

ارزیابی: چه احساس هایی منجر به تاخیر انجام کارها می شود؟ آیا حس مثبت و اثر بخشی هستند: تمایل به تغییر آنها دارید؟

دیدگاه: رویکرد خودتان را تغییر دهید. کارهای بزرگ را با دید قطعه های پازل کوچک ببینید تا هراس کمتری داشته باشید. این نکته را در نظر داشته باشید که کدام قسمت انجام کار برایتان جدا از نتیجه جذابیت دارد.

تعهد و شروع کار: اگر واقعا احساس درماندگی در انجام کارها و وظایف می کنید، سعی کنید از کارهای کوچک تر شروع کنید و آنها را بنویسید. زمانی که کارها را تمام کردید، به خودتان پاداش بدهید. در لیست برنامه خود نیز تنها وظایفی را یادداشت کنید که واقعا می توانید انجام دهید و اگر آنها را نوشته اید، تلاش کنید که آن ها را انجام دهید. با این کار، در خود اعتماد دوباره ای ایجاد می کنید که می توانید هر آنچه که می خواهید را انجام دهید و از تعویق انداختن کارها نیز جلوگیری می کنید.

محیط: وقتی کارهای مربوط به دانشگاه خود را انجام می دهید، با هوشمندی در انتخاب مکان و فردی که می خواهید کار را با او انجام دهید، دقت کنید. پراکندگی و جابجایی مکرر در موقعیت های مختلف باعث می شود که کار خود را کامل به پایان نرسانید و تمرکز خود را از دست بدهید. به عنوان مثال مطالعه در رخت خواب یا کنار دوستان می توانند به تنبلی کمک کنند.

اهداف: به آن چه که می خواهید انجام دهید تمرکز کنید، نه کارهایی که می خواهید چشم بپوشید. به دلایل اثربخش، مثبت، دقیق و یادگیری انجام کارها فکر کنید.

واقع گرایانه بودن: انتظار های غیر واقع گرایانه که نمی توانید برآورده کنید از خود نداشته باشید.

صحبت با خود: به این که چگونه فکر می کنید و با خودتان چه صحبتی می کنید دقت کنید. طوری با خودتان حرف بزنید که اهداف در ذهن تان تداعی شود.

برنامه داشتن: اگر از عهده کارها بر نمی آیید، احتمالا برنامه مشخص اطلاع دهنده ای از کارها  ندارید که به شما عدم انجام آنها را اطلاع دهد.

آسان کردن انجام کارها: شکستن کارها به وظایف کوچک و عملیاتی یکی از رویکردهای موثر است. این موضوع باعث می شود که در زمان انجام کارهای بزرگ صرفه جویی کنید.

 منبع: The McGraw Center, Princeton University: Understanding and Overcoming Procrastination

 

دیدگاه ها

نظر شما

درباره نویسنده / مترجم

در بخش بلاگ، تلنت یاب به منظور توسعه مهارت های حرفه ای همراهان خود روزانه اقدام به گزینش و تهیه محتوا از بهترین منابع بین المللی مانند مجله و وب سایت دانشکده کسب و کار هاروارد (HBR)، فوربس، اینترپرنر، TED و ... می نماید.